Beste lettertype voor je cv: grootte, marges, regelafstand

Het cv is bijna af, en het loopt drie regels door op een tweede pagina. Dus gaat het lettertypemenu open. Calibri maakt plaats voor Garamond, 11 punt wordt 10,5 en daarna 10, de marges schuiven een stukje naar binnen, en ergens onderweg zoekt de kandidaat op wat het beste lettertype voor een cv is, om zeker te weten dat dit allemaal geen vergissing is.

De zoekopdracht levert tientallen lijstjes op, en die zijn het niet met elkaar eens. Het lettertype dat de ene gids de beste keuze noemt, staat in een andere gids tussen de lettertypen die beter vermeden kunnen worden. De meeste zeggen dat letters met schreef traditioneel zijn en schreefloze letters modern, dat bepaalde lettertypen “ATS-vriendelijk” zijn en dat de letter tussen 10 en 12 punt moet zijn. Weinig lijstjes vermelden waar dat allemaal vandaan komt.

Een deel ervan komt uit onderzoek, en dat onderzoek is duidelijker dan de lijstjes. Studies naar leesbaarheid vonden vrijwel geen verschil tussen letters met en zonder schreef. Grootte doet er wel toe: onder een drempel die voor een gemiddelde lezer op papier rond 9 punt ligt, gaat het lezen flink langzamer. De software die cv’s leest, trekt zich niets aan van hoe een lettertype eruitziet, al struikelt die over een paar specifieke problemen die door letters kunnen ontstaan. Het korte antwoord is een gewoon lettertype dat zowel op Windows- als op Mac-computers staat, in 10 tot 12 punt, met marges van een halve inch tot een inch (1,27 tot 2,54 cm). Hieronder volgt het bewijs, en wat er met die drie regels moet gebeuren.

Tien gidsen, tien verschillende lijstjes

De lijstjes hebben een gemeenschappelijke kern: Arial, Calibri, Cambria, Garamond, Georgia, Helvetica, Times New Roman, Verdana. Rond die kern loopt het advies uiteen. Een populaire gids noemt Arial het beste lettertype, terwijl een andere het tussen de te vermijden lettertypen zet en het “een luie keuze” noemt. Times New Roman heet op de ene plek gedateerd en is een van de vijf lettertypen die een loopbaancentrum van Cornell aanbeveelt. Een gids van een grote cv-schrijfdienst waarschuwt dat maar liefst 75 procent van de cv’s wordt afgewezen vanwege een ongebruikelijke opmaak, en verwijst voor dat cijfer naar geen enkele bron.

De regel dat letters met schreef op papier horen en schreefloze letters op het scherm, stamt uit de tijd van beeldschermen met een lage resolutie. Jakob Nielsen, een usability-onderzoeker, schreef in 2012 dat de oude richtlijn om online schreefloze letters te gebruiken bestond omdat “computerschermen te beroerd waren om schreven goed weer te geven”. Met scherpere schermen, concludeerde hij, was er “geen sterke usability-richtlijn die pleit voor het ene of het andere”.

Ook de Amerikaanse federale overheid is er niet uit. Het State Department (het ministerie van Buitenlandse Zaken) stapte in 2023 voor zijn officiële stukken over van Times New Roman op Calibri, en in december 2025 weer terug. In datzelfde jaar raadde het Office of Personnel Management, de personeelsdienst van de federale overheid, in richtlijnen voor cv’s voor federale functies schreefloze letters aan.

Met of zonder schreef: wat de studies vonden

Het traditionele argument voor schreven is dat de kleine streepjes aan de uiteinden van de letters het oog langs de regel leiden. Het argument voor schreefloze letters is dat eenvoudiger letters bij kleine formaten beter overeind blijven. Beide zijn vaak getest.

De zuiverste test verscheen in 2005 in het vakblad Vision Research. Twee onderzoekers maakten een reeks lettertypen die op de grootte van de schreven na identiek waren, zodat niets anders een verschil kon verklaren. De leessnelheid, meldden ze, “liet geen effect van schreven zien”. Bij heel kleine formaten waren de versies met schreef iets makkelijker te ontcijferen, wat de auteurs toeschreven aan de extra ruimte die schreven tussen de letters afdwingen. Hun conclusie was dat de gegevens “geen verschil in leesbaarheid laten zien tussen lettertypen die alleen verschillen in de aan- of afwezigheid van schreven”. Het was een klein laboratoriumonderzoek met zes lezers, van wie er twee slechtziend waren.

Overzichten van de bredere literatuur komen tot hetzelfde oordeel. Alex Poole, die voor een masteropleiding meer dan 50 studies over typografie doornam, vatte het vakgebied in 2008 samen als “een verzameling onderzoek die bestaat uit zwakke beweringen en tegenbeweringen”. Zijn oordeel was dat “de meeste redelijk ontworpen lettertypen die algemeen in gebruik zijn even leesbaar zullen zijn”.

Een groter en recenter experiment wijst dezelfde kant op. In een studie uit 2022 van onderzoekers van Adobe, Brown University en de University of Central Florida lazen 352 online geworven volwassenen elk korte teksten in vijf van 16 gangbare lettertypen, zo geschaald dat de letters even groot oogden. Geen enkel lettertype paste bij iedereen. Elke lezer had onder de vijf een snelste lettertype, dat gemiddeld 35 procent sneller werd gelezen dan het langzaamste van diezelfde lezer, maar dat was voor verschillende mensen een ander lettertype. Het was ook niet het lettertype dat ze zelf zeiden mooi te vinden: “voorkeur voorspelt geen snelheid”, schreven de auteurs. De deelnemers lazen op hun eigen scherm, en dat staat een eind af van een recruiter met een stapel cv’s.

Voor een cv is de les bescheiden. Een sollicitant kan niet weten welk lettertype een bepaalde recruiter het snelst leest, en niets in dit onderzoek wijst erop dat Georgia makkelijker wordt gelezen dan Arial, of andersom. Tien gidsen kunnen tien verschillende lijstjes aanraden zonder dat er één ernaast zit.

Hoe klein de letter op een cv mag zijn

Over de grootte is het bewijs steviger. Een overzichtsartikel uit 2011 in de Journal of Vision bracht tientallen jaren aan experimenten over lettergrootte en leessnelheid bij elkaar, en die laten steeds hetzelfde patroon zien. Over een breed bereik aan formaten lezen mensen op volle snelheid. Onder een bepaald punt volgt “een scherpe daling van de leessnelheid bij kleinere tekens”.

Onderzoekers van het gezichtsvermogen noemen dat punt de kritische lettergrootte. Voor een lezer met normaal zicht die een pagina op 16 inch (zo’n 40 cm) afstand houdt, legt het overzicht dat punt bij het equivalent van Times New Roman in 9 punt, en het merkt op dat het met ongeveer een factor twee verschilt per lezer, per lettertype en per meetmethode. Tien punt is dus geen willekeurige ondergrens. Het ligt voor een gemiddelde lezer net boven de daling, en voor anderen misschien eronder.

Gepubliceerd advies komt op hetzelfde uit. De federale richtlijn stelt 10 punt voor de lopende tekst voor en 14 voor titels. Het loopbaancentrum van Harvard vraagt om een letter “tussen 10 en 12 punt”, en het centrum van Cornell legt de ondergrens op 10,5. Over koppen voegt Cornell alleen toe dat de naam de grootste tekst op de pagina moet zijn.

Er is een complicatie. De puntgrootte meet het onzichtbare kader rond een letter, niet de letter zelf. Wat het oog beoordeelt, is de hoogte van de kleine letters, de zogeheten x-hoogte, en die verschilt sterk per lettertype. Hetzelfde overzicht haalt een inventarisatie van 1.049 lettertypen aan waarin de x-hoogte uiteenliep van 28 tot 58 procent van de puntgrootte. Gemeten voor dit artikel aan de lettertypebestanden die met macOS worden meegeleverd, is dat ongeveer 45 procent voor Times New Roman, 48 voor Georgia, 52 voor Arial en 55 voor Verdana. De kleine letters van Verdana in 10 punt zijn daardoor ongeveer even hoog als die van Times New Roman in 12 punt, en Arial in 10 punt komt overeen met Times New Roman in ongeveer 11,5.

Het bereik van 10 tot 12 klopt, maar welke kant ervan past, hangt af van het lettertype. Arial of Verdana kan naar 10 punt. Times New Roman heeft 11 of 12 nodig om even groot te lijken.

Marges en regelafstand

Bij de marges liggen de gepubliceerde cijfers dicht bij elkaar. De federale richtlijn zegt een halve inch. Cornell zegt niet minder dan een halve inch, en Harvard minstens driekwart inch (1,9 cm).

De marges zijn ook de goedkoopste plek om ruimte te vinden, zo laat een rekensom zien. Op een pagina in het Amerikaanse Letter-formaat groeit het tekstvlak van 58,5 naar 75 vierkante inch als alle vier de marges van een inch naar een halve inch gaan, een winst van 28 procent. De letter van 11 naar 10 punt terugbrengen, met een evenredig kleinere regelafstand, levert ongeveer 21 procent op. Smallere marges leveren meer ruimte op dan een hele punt lettergrootte, en de letters blijven even groot.

De prijs is langere regels. Matthew Butterick, typograaf en auteur van Practical Typography, adviseert een gemiddelde regel van 45 tot 90 tekens en een regelafstand van 120 tot 145 procent van de puntgrootte, wat bij een letter van 11 punt neerkomt op ongeveer 13 tot 16 punt. Gemeten aan voorbeeldtekst van een cv bevat een volle regel Arial in 10 punt tussen marges van een halve inch ongeveer 120 tekens. In 11 punt tussen marges van een inch zijn het er ongeveer 95. Bulletpoints springen in en houden vaak op voor de rand, en dat helpt. Een samenvatting over de volle breedte blijft beter beperkt tot twee of drie regels.

Butterick noemt ook de fout die hij het vaakst tegenkomt: “Het grootste probleem dat ik bij cv’s zie, is dat ze onaangenaam vol tekst staan.”

Hoe software een lettertype leest

Voordat een mens het leest, wordt een cv dat via een online sollicitatie binnenkomt meestal door een ATS (het recruitmentsysteem van de werkgever) omgezet in platte tekst, die het systeem daarna over velden verdeelt. Die omzetting leest de tekencodes die in het bestand zijn opgeslagen. Naar de vorm van de letters kijkt ze niet, tenzij het bestand een afbeelding is. In een bestand met echte tekst is een letter met schreef voor software net zo leesbaar als een schreefloze.

Bij die omzetting gaat het mis. Textkernel, een maker van software die cv’s uitleest, zegt dat in zijn documentatie: “Verreweg de meeste problemen bij het uitlezen komen niet voort uit het verwerken van de platte tekst, maar uit de omzetting naar platte tekst.” Greenhouse, een ATS, heeft een helppagina over mislukte uitlezingen, en op die pagina worden lettertypen niet genoemd. Het eerste opmaakprobleem op de lijst is “Een cv met spaties tussen de letters”, zoals in een kop die voor het effect is uitgerekt. Adobe, dat het PDF-formaat heeft bedacht, geeft de reden: “de parser gebruikt witruimte om te zien waar woorden ophouden”.

Iconen zijn het tweede gevaar. Icoonlettertypen zoals Font Awesome hebben hun plaatjes opgeslagen in de Private Use Area van Unicode, een blok codes waarvoor de standaard, in eigen woorden, “geen bepaalde interpretatie vastlegt”. Een telefoonicoon voor een telefoonnummer kan in de platte tekst aankomen als een teken dat niets betekent. Volgens Adobe kan hetzelfde gebeuren met decoratieve lettertypen.

Het derde is de ligatuur, één samengevoegde vorm die sommige lettertypen en programma’s gebruiken in plaats van lettercombinaties als “fi” en “ff”. Of die er weer uitkomt als twee letters of als één speciaal teken, hangt af van de software die de tekst eruit haalt. Is het één teken, dan vindt een zoekopdracht naar “gecertificeerd” het woord misschien niet. Een LaTeX-sjabloon voor cv’s, dat op GitHub meer dan 700 keer is geforkt, bevat de regel \pdfgentounicode=1 onder het commentaar “Zorg dat de gegenereerde PDF machineleesbaar en door een ATS uit te lezen is”.

Het laatste is tekst die een afbeelding is geworden. De PDF-export van Word heeft een optie voor lettertypen die niet in het bestand kunnen worden ingesloten: die vervangt de woorden door, zoals Microsoft het zegt, “bitmapafbeeldingen van de tekst”. De pagina ziet er hetzelfde uit, maar die woorden zijn geen tekst meer.

Alle vier zijn in een minuut te controleren. Open de PDF, selecteer alles, kopieer het en plak het in een eenvoudige teksteditor. Wat daar verschijnt, ligt dicht bij wat de software zal lezen. Dezelfde controle, met een geslaagd en een mislukt voorbeeld, staat in het artikel over hoe software tweekoloms lay-outs uitleest.

Lettertypen die overal geïnstalleerd zijn

Een PDF bevat normaal gesproken zijn eigen lettertypen, zodat de lezer ziet wat de schrijver zag. Een Word-bestand niet. Wordt het geopend op een apparaat zonder dat lettertype, dan zet Word er een ander voor in de plaats. De helppagina van Microsoft voor de iPad-versie zegt het zonder omwegen: “De vervanging kan het uiterlijk van het document veranderen”. Bij een cv dat precies op één pagina past, is een iets breder lettertype genoeg om de laatste regels naar een tweede pagina te duwen.

Sommige sollicitatieformulieren vragen om een Word-bestand. Daarvoor zijn de veilige lettertypen de lettertypen die zowel op de lijst van Microsoft voor Windows 11 als op de lijst van Apple voor macOS Sequoia staan.

De laatste rij is belangrijker dan ze lijkt. Aptos werd in 2023 het standaardlettertype in Word, toen het na 15 jaar Calibri verving. Het wordt meegeleverd met Office en met geen van beide besturingssystemen, en het eigen advies van Microsoft voor het delen van zulke bestanden met mensen die een oudere versie van Office gebruiken, is de lettertypen in te sluiten. Een cv dat in het huidige standaardlettertype van Word is getypt, kan daardoor bij aankomst van vorm veranderen als het als Word-bestand wordt verstuurd. Als PDF verstuurd gebeurt dat niet.

Op één pagina passen zonder de letter te verkleinen

Dan de drie regels. Het bewijs wijst op een vaste volgorde van werken, en het lettertypemenu komt daarin als laatste.

Eerst de woorden. De eerste plek om te zoeken is elk bulletpoint waarvan de laatste regel twee of drie woorden bevat, want elk daarvan neemt een volle regel van de pagina in beslag.

Daarna de inhoud. Een baan van vijftien jaar geleden heeft zelden vier bulletpoints nodig, en er valt iets te zeggen voor het helemaal weglaten van de oudste functies.

Dan komen de marges, zo nodig tot een halve inch, en pas daarna de letter, die niet onder 10 punt hoort te gaan bij een lettertype als Arial of onder 11 bij Times New Roman. Overstappen op een smaller lettertype is verkleinen onder een andere naam. Volgens dezelfde metingen past Times New Roman bij dezelfde puntgrootte ongeveer 10 procent meer tekens op een regel dan Arial, en zijn de kleine letters ongeveer 14 procent lager.

Is de pagina dan nog vol, dan is een tweede pagina de eerlijke oplossing. De gids van Harvard accepteert twee pagina’s voor kandidaten die “verder zijn in je loopbaan”, en Butterick adviseert meer pagina’s te gebruiken, tenzij een werkgever er één eist. Sollicitaties bij de federale overheid zijn de strikte uitzondering. Sinds 27 september 2025 beperkt de vacaturesite van de overheid cv’s tot twee pagina’s, en dezelfde richtlijn zegt dat ze “leesbaar moeten zijn”. Daar is woorden schrappen de enige optie die overblijft.

De kandidaat met het lettertypemenu open kan het dus weer sluiten. Onder gewone lettertypen heeft onderzoek er geen gevonden dat aantoonbaar makkelijker leest dan de rest, dus Calibri kan terug waar het stond. Een lezer merkt het wel als de letter te klein is, als regels te lang zijn of te dicht op elkaar staan, en als software de tekst niet kon lezen. Die drie regels moesten altijd al uit de woorden komen.

Hoe UseResume helpt

Een tekstverwerker laat al deze beslissingen aan de schrijver over, en een chatbot voor algemeen gebruik levert tekst, geen pagina. UseResume is speciaal gemaakt voor cv’s. De sjablonen zijn ATS-vriendelijk en gebruiken standaardkoppen. Je kunt lettertype, kleuren, lay-out en de volgorde van de secties aanpassen, en het resultaat download je als PDF.

Is de pagina te vol, dan kan de AI-cv-maker lange bulletpoints en samenvattingen herschrijven, en elk voorstel kun je zelf bewerken. De cv-checker geeft je cv daarna een score van 0 tot 100 op basis van 37 checks en zet op een rij wat je het eerst moet verbeteren.

Maak je account aan en kijk hoe je cv op de pagina past.