Contactgegevens op je cv: moet je adres er nog op?

Wie na een paar jaar weg van de arbeidsmarkt een cv bijwerkt, stuit bovenaan de pagina op hetzelfde kleine raadsel. De oude versie begint als een envelop: naam, straat, appartementnummer, plaats, staat en postcode. Het sjabloon dat vandaag wordt ingevuld, heeft misschien helemaal geen regel voor een adres, of één kort veld met het label “Locatie”. Het advies online is verdeeld tussen het adres weglaten, alleen de plaats noemen en alles laten staan.

De vraag is welke contactgegevens een cv nu nodig heeft, en of een huisadres daar nog bij hoort.

Voor een baan in de Verenigde Staten is het korte antwoord dat het straatadres weg kan en dat plaats en staat meestal moeten blijven. De kop van een cv heeft een naam nodig, één telefoonnummer, één e-mailadres, een plaats en staat, en een link naar een LinkedIn-profiel of portfolio als er een is die het bekijken waard is. Hieronder staat waarom het straatadres is verdwenen, aan de hand van een experiment waarin werkgevers sollicitanten minder vaak terugbelden naarmate ze verder weg woonden. Daarna komt aan bod waar locatie nog wel telt, hoe de andere regels eruit moeten zien en wat helemaal niet in de kop thuishoort.

Een kop gemaakt voor de brievenbus

Een postadres staat op een cv om dezelfde reden als op briefpapier: zodat de lezer kan terugschrijven. Werkgevers antwoorden nu per e-mail of telefoon, en de papieren waarvoor wel een huisadres nodig is, komen meestal later, met een antecedentenonderzoek of een baanaanbod.

Het advies is mee veranderd, al niet overal. Het loopbaancentrum van de University of Pennsylvania vertelt studenten: “Je hoeft je volledige straatadres niet te vermelden, maar je kunt wel plaats en staat of land opnemen.” Dat van Berkeley beschrijft de contactsectie als naam, e-mailadres, telefoonnummer en LinkedIn-URL, zonder enig adres.

Andere bronnen lopen achter, of kiezen daar bewust voor. De beschrijving van een voorbeeld-cv op de loopbaanpagina's van Harvard noemt nog altijd “contactgegevens zoals adres, e-mail en telefoonnummer”. De Canadese federale Job Bank zegt zonder voorbehoud: “Op je cv horen je naam, adres, e-mail en telefoonnummer.” In Groot-Brittannië vraagt de loopbaansite Prospects om een huisadres bij de contactgegevens, en maakt vervolgens een uitzondering voor een cv dat online wordt gezet.

Het volledige adres is dus op de terugtocht, maar het is niet afgeschaft. Een werkgever die er in de vacature of op het sollicitatieformulier om vraagt, hoort het te krijgen. Waar niemand erom vraagt, zijn er twee redenen om het weg te laten, en achter de eerste zit een experiment.

Wat een adres op een cv een werkgever vertelt

In de zomer van 2014 liet David Phillips, econoom en inmiddels verbonden aan de University of Notre Dame, een onderzoeksteam 2.260 fictieve cv's sturen naar echte vacatures in Washington, DC, allemaal voor banen waarvoor niet meer dan een middelbareschooldiploma nodig was. Wat varieerde, was het adres bovenaan. Per vacature kregen sommige sollicitanten een woning dicht bij de werkplek en andere een woning verder weg, gemiddeld zo'n tweeënhalve mijl (ongeveer 4 kilometer) verder, in een wijk die vergelijkbaar was qua inkomen, opleiding en etnische samenstelling.

De resultaten verschenen in 2020 in het Journal of Human Resources, en de gepubliceerde samenvatting bevat de twee belangrijkste cijfers. De adressen ver weg leverden 14% minder uitnodigingen op dan de adressen dichtbij, en vijf tot zes mijl verder van het werk wonen kostte ongeveer evenveel als een stereotiep zwarte naam. De samenvatting meldt ook dat de welvaart van de wijk, bij gelijke afstand, geen statistisch significant verschil maakte. De overige details hier, waaronder het aantal van 2.260 cv's, komen uit het werkdocument van oktober 2016. In die versie verlaagde elke extra mijl tussen huis en werk het aandeel uitnodigingen met 1,1 procentpunt, en het nadeel van een zwarte naam werd in hetzelfde experiment gemeten.

Die laatste bevinding nuanceert een oudere. In een bekend experiment in Boston en Chicago, in 2003 verschenen als werkdocument, kregen cv's met een adres in een betere wijk meer uitnodigingen. Zoals Phillips opmerkt, maakte dat onderzoek geen onderscheid tussen een goede wijk en een wijk dichtbij. In het werkdocument schat hij dat de reisafstand twee derde verklaart van de totale reactie van werkgevers op een adres.

Waarom werkgevers zo reageren, staat niet vast. Lange reistijden kunnen werknemers echt minder betrouwbaar maken, en Phillips verwijst naar onderzoek waarin het verzuim steeg toen een werkgever verder van de woningen van zijn werknemers verhuisde. Of werkgevers zien afstand als een signaal, in de veronderstelling dat goede kandidaten werk dicht bij huis vinden.

Het experiment heeft zijn grenzen. Het is twaalf jaar oud, het ging over laagbetaalde banen in één compacte stad, en het verstuurde geen cv's zonder adres, dus kan het niet zeggen hoe een werkgever een ontbrekende straat leest, of een plaatsnaam zonder iets erachter. Het geeft wel aan welke regel de informatie droeg. Het onderzoek bleef binnen de stadsgrenzen, dus alle sollicitanten hadden vermoedelijk “Washington, DC” kunnen schrijven en het daarbij kunnen laten. De rest is een afleiding uit die opzet en niet iets wat het experiment heeft getest. Met een straatadres kon een werkgever de reistijd uitrekenen. Met alleen de plaats zouden de sollicitant dichtbij en die ver weg er hetzelfde hebben uitgezien. Een postcode doet een deel van het werk van de straat, omdat die de sollicitant in één deel van een stad plaatst, en kan dus ook weg.

Het privacyargument, in verhouding

De tweede reden is privacy. Een cv wordt geüpload naar vacaturesites, doorgestuurd tussen recruiters en opgeslagen in databases die de sollicitant nooit ziet, en de kop zet een naam, een telefoonnummer, een e-mailadres en een huisadres bij elkaar.

Officieel advies is op dit punt voorzichtig. Het advies voor sollicitanten van de Federal Trade Commission, de Amerikaanse consumentenautoriteit, zegt: “Zet je Social Security-nummer [het Amerikaanse burgerservicenummer] of bankgegevens niet op een sollicitatieformulier of cv.” Scamwatch, het meldpunt voor oplichting van de Australische overheid, gaat verder: “Wees voorzichtig met persoonlijke informatie zoals je woonadres of geboortedatum op je cv.” Prospects geeft in een paar woorden de reden voor de uitzondering online: “je kunt het doelwit worden van oplichters”.

Het zou overdreven zijn te zeggen dat een straatadres op een cv uitnodigt tot identiteitsfraude. De pagina over identiteitsdiefstal van de FTC noemt wel “je naam en adres” bij de gegevens die dieven stelen, maar naast kaartnummers, bankrekeningnummers en Social Security-nummers. Een adres is zelden geheim. De uitleg van de FTC over people-search-sites, sites die gegevens over personen verzamelen, wijst erop dat die rapporten verkopen met “je huidige en eerdere adressen”, samengesteld uit overheidsregisters en andere bronnen.

Wat een cv toevoegt, is gemak. Het adres komt al gekoppeld aan een telefoonnummer, een e-mailadres en een volledige loopbaan, in een document dat aan meer onbekenden wordt gegeven dan welk ander document ook. Waar neprecruiters om vragen zodra ze een cv hebben, staat in de gids over vacaturefraude.

Waar locatie nog telt

Niets hiervan pleit ervoor de locatie helemaal weg te laten. Werkgevers nemen mensen aan voor een bepaalde plek, en bij een cv zonder plaatsnaam moet de recruiter ernaar vragen of gissen.

Er wordt vaak gezegd dat wervingssoftware sollicitanten op locatie filtert. De documentatie van één leverancier laat zien hoe dat er in de praktijk uitziet. Greenhouse, maker van ATS'en (recruitmentsystemen voor werkgevers), laat werkgevers regels voor automatische afwijzing instellen, en locatie is een van de eigen voorbeelden: de regels kunnen kandidaten afwijzen die niet voldoen aan “bepaalde eisen voor een vergunning of locatie”. Maar de regels lezen het sollicitatieformulier en niet het cv: “Auto-Reject gebruikt eigen vragen in het sollicitatieformulier om kandidaten op basis van hun antwoorden te screenen en af te wijzen.” Recruiters kunnen sollicitanten ook op locatie filteren, binnen een functie die volgens het bedrijf “kandidaten nooit automatisch doorzet of afwijst”.

Andere systemen werken misschien anders. De praktische conclusie is dat de locatievraag op het formulier zwaarder telt dan de kop, en dat de twee met elkaar moeten kloppen.

De kop moet ook door software te lezen zijn. De cv-parser van Greenhouse is gemaakt om de volgende gegevens te vinden: “de naam, het e-mailadres, het telefoonnummer, het postadres, de huidige functietitel en het huidige bedrijf van de kandidaat”, en het bedrijf noemt “cv's met de naam en contactgegevens in de koptekst, voettekst of een tekstvak” bij de redenen waarom het inlezen kan mislukken. In een tekstverwerker betekent dat: de contactregels bovenaan op de pagina zelf typen, niet in de koptekst die op elke pagina terugkomt.

Drie situaties vragen om een iets andere locatieregel.

Een sollicitant die gaat verhuizen, hoort dat te zeggen, met een datum als die er is. Het adres van een vriend in de nieuwe stad lenen is een onjuiste bewering, en dan moet de sollicitant bij de eerste uitnodiging om donderdag langs te komen uitleggen waarom daar een vlucht voor nodig is.

Ook remote functies staan niet los van locatie. GitLab, dat zichzelf omschrijft als “een van de grootste volledig remote bedrijven ter wereld”, schreef in zijn handboek, zoals de pagina er in november 2026 bij stond, dat het “mensen aanneemt in landen waar we een entiteit hebben”. Op dezelfde pagina staat: “Voor sommige functies kunnen specifieke voorwaarden gelden die aan de locatie zijn gebonden.” Noemt een vacature voor een remote functie de landen, staten of tijdzones waarvoor die openstaat, dan laten een plaats en staat in de kop in één oogopslag zien dat de sollicitant in aanmerking komt.

Naam, telefoon, e-mail en links

De naam komt eerst en hoort de naam te zijn die de sollicitant op het werk gebruikt. Het loopbaancentrum van Penn is daar ontspannen over: “Een cv is geen juridisch document, dus je kunt op je cv altijd de naam gebruiken die je zelf het liefst gebruikt.” De officiële naam kan wachten tot het antecedentenonderzoek.

Eén telefoonnummer is genoeg: een mobiel nummer dat de sollicitant opneemt, met een voicemailbegroeting die een naam noemt. Voor een baan in een ander land heeft het nummer een landcode nodig.

Voor het e-mailadres is er direct bewijs. In een onderzoek uit 2015 vroegen onderzoekers in Nederland 73 professionele recruiters om zes fictieve sollicitanten te beoordelen voor een functie als HR-specialist. Cv's met een informeel e-mailadres werden als significant minder geschikt beoordeeld dan cv's met een formeel adres. Het effect was “even sterk als het effect van spelfouten” en sterker dan dat van het lettertype. Het onderzoek herleidde de lagere scores tot wat recruiters afleidden over de zorgvuldigheid en eerlijkheid van de sollicitant. De steekproef is klein en het onderzoek is elf jaar oud, maar de oplossing is gratis: een adres op basis van de naam, zoals priya.raman@example.com, in plaats van snowboardgirl88@example.com.

Een adres op het domein van de huidige werkgever is geen goed idee, want het werkt niet meer vanaf de dag dat de baan ophoudt. Cijfers die op een geboortejaar lijken, verraden de lezer een leeftijd, een signaal dat aan bod komt in de gids over leeftijdsdiscriminatie en cv's. Of een oude provider als AOL of Yahoo tegen een sollicitant telt, is niet onderzocht.

Een LinkedIn-adres hoort in de kop als het profiel actueel is. LinkedIn laat leden het laatste deel van het adres aanpassen, dat 3 tot 100 tekens lang moet zijn, zonder spaties, symbolen of speciale tekens. Een korte versie op basis van de naam is makkelijker te lezen en te typen. Het advies van Penn dekt de overige links: “In sommige sectoren wil je misschien je GitHub of persoonlijke website toevoegen om relevante projecten of een portfolio te laten zien.” De gids over een portfolio aan je cv toevoegen laat zien hoe je dat presenteert.

Wat niet bij de contactgegevens hoort

De Amerikaanse conventie laat het meeste weg van wat in een paspoort staat. Het loopbaancentrum van MIT zegt het in één zin: “Vermeld geen persoonlijke informatie over je leeftijd, religie, gezondheid of burgerlijke staat.” Op de lijst van Harvard met dingen die je niet op een cv moet doen, staan “Een foto toevoegen” en “Leeftijd of geslacht vermelden”.

De reden ligt bij de werkgever. De Equal Employment Opportunity Commission, de Amerikaanse toezichthouder op gelijke behandeling op het werk, vertelt werkgevers dat vragen over burgerlijke staat en kinderen “vaak worden gebruikt om vrouwen te discrimineren” en dat ze, zelfs als ze aan mannen en vrouwen worden gesteld, “kunnen worden gezien als bewijs van de bedoeling om te discrimineren”. Een sollicitant die de antwoorden uit zichzelf geeft, geeft de werkgever informatie waarnaar die volgens het advies beter niet kan vragen. Dit is algemene informatie, geen juridisch advies.

Andere Engelstalige landen zeggen ongeveer hetzelfde. De National Careers Service van de Britse overheid adviseert: “Vermeld niet je leeftijd, je geboortedatum of je getrouwd bent, en ook niet je nationaliteit.” De Canadese Job Bank zegt sollicitanten “persoonlijke details zoals leeftijd, gewicht, lengte en burgerlijke staat” weg te laten en “nooit je Social Insurance Number op je cv te zetten”.

De conventie is niet universeel. In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland is een foto nog altijd een vast onderdeel van een sollicitatie, al is die in Duitsland niet meer verplicht, en de regels per land staan in een apart artikel. Voor een Amerikaanse werkgever verandert de kop zo:

De kop van je cv, regel voor regel

Bij elkaar opgeteld zijn dit de oordelen.

Het oude cv met de envelop bovenaan heeft minder werk nodig dan het leek. De straat, het appartementnummer en de postcode gaan eruit, en plaats en staat blijven. Het bewijs voor die aanpassing is één experiment in één stad, maar het wijst dezelfde kant op als het privacyadvies, en de aanpassing kost niets.

De rest past op één regel: een telefoonnummer dat wordt opgenomen, een e-mailadres op basis van de naam van de sollicitant en een link die naar iets actueels leidt. Vraagt een vacature of formulier om het volledige adres, dan hoort het daar te worden ingevuld. Een werkgever die iets per post wil sturen, vraagt wel waarheen.

Hoe UseResume helpt

Een kop is maar een paar regels, en het meeste werk zit in beslissen wat eruit moet. UseResume is een AI-cv-maker die speciaal is gemaakt voor het schrijven van cv's, terwijl ChatGPT en Claude tools voor algemeen gebruik zijn. Je importeert een bestaand cv als PDF- of Word-bestand, of vanuit een LinkedIn-profiel, en bouwt het opnieuw op in een ATS-vriendelijk sjabloon met standaard sectiekoppen.

Je kunt voor elke baan een aparte versie opslaan, handig als je één cv nodig hebt voor functies in de buurt en een ander met een regel over je verhuizing. De cv-checker geeft het resultaat daarna een score van 0 tot 100 op basis van 37 checks en zet op een rij wat je eerst moet verbeteren.

Maak je account aan en breng de oude kop van je cv up-to-date.